تبلیغات
فارغ التحصیلان کارشناسی نرم افزار دانشگاه اقبال لاهوری مشهد :: www.EUCS.ir ::

فارغ التحصیلان کارشناسی نرم افزار دانشگاه اقبال لاهوری مشهد :: www.EUCS.ir ::

» یوزرنیم پسورد جدید NOD32 ( یکشنبه 24 آذر 1392 )
» عرضه بزرگترین تلویزیون سه بعدی LED توسط ال جی ( پنجشنبه 26 مرداد 1391 )
» زیر آب رفتن کارخانه هارد سازی وشرکت سونی ( سه شنبه 24 مرداد 1391 )
» ساخت سریع ترین ابر رایانه دنیا توسط ژاپن: شکستن مرز ۱۰ پتافلاپ ( یکشنبه 22 مرداد 1391 )
» عکس هایی از شاهکار متفاوت اپـل ( جمعه 20 مرداد 1391 )
» لپ‌تاپی که با آب کار می‌کند! ( چهارشنبه 18 مرداد 1391 )
» معرفی Apple OS X Lion ( جمعه 16 تیر 1391 )
» یوزرنیم و پسوورد جدید نود 32 ( یکشنبه 7 خرداد 1391 )
» منتظر ویندوز 8 نسخه Release Preview در خرداد ماه باشید ( چهارشنبه 6 اردیبهشت 1391 )
» دانلود مرورگر گوگل کروم 18 (نسخه اصلی) ( دوشنبه 4 اردیبهشت 1391 )
» برای خرید یک لپ تاپ جدید، تا تابستان یا پاییز صبر کنید.... ( شنبه 2 اردیبهشت 1391 )
» اعلام اسامی نسخه‌های مختلف ویندوز8 ( جمعه 1 اردیبهشت 1391 )
» گوگل هم فیلتر شد! ( دوشنبه 28 فروردین 1391 )
» شمارش معکوس برای پایان XP ( دوشنبه 28 فروردین 1391 )
» عارضه جدیدی که دامن فیس‌بوکی‌ها را گرفته است+آمار ( دوشنبه 28 فروردین 1391 )

بررسی پردازنده های اینتل Core i7

نویسنده: نوید عابدپور شنبه 10 دی 1390 دسته بندی : تکنولوژی سخت افزار ,
روز 17 نوامبر 2008 اینتل پس از تبلیغات فراوان و بازار گرمی های همیشگی اش این پردازنده های سری core i7 را به بازار عرضه کرد که یک قدرت نمایی عالی از جانب اینتل بود و قدرت این پردازنده ها همه را متحیر کرد و ضربه سنگینی بر AMD نیمه جان وارد کرد.در ادامه با ویژگی های این پردازنده ها اشنا میشیم.اولین تفاوت اشکار این پردازنده ها تغییر سوکت انها بود که از LGA 775 به سوکت LGA 1366 ارتقا پیدا کرده و اینتل اعلام کرد که از این پس CPU های ساخت این شرکت بر پایه LGA 1366 هستند.در طراحی این پردازنده ها اینتل کپی برداری هایی از سری چهار هسته ای های فنوم AMD کرده است.اینتل همیشه به جعل 4 هسته ای ها از جانب رقبا و منتقدان متهم میشد که در واقع درست هم بود به این دلیل که در تمامی 4 هسته ای های قبلی اینتل نظیر Q6600,Q9550,QX9650... در واقع از 2 پردازنده 2 هسته ای روی یک ویفر استفاده می کرد که از طریق یک باند انتقال اطلاعات به هم متصل بودند.

ولی این بار قضیه کاملا متفاوت است و احتمالا به غیرت اینتل بر خورده و این شرکت با طراحی سری CORE I7 دهان تمامی منتقدان و رقبا را بست!!
به طوری که تمامی منتقدان در سایت های خود از پردازنده های این سری به عنوان انقلاب در پردازش نام برده اند و حقیقتا هم اینتل در طراحی این سری شاهکار کرده و در ادامه خواهیم دید چگونه اینتل با ارائه این سری سلطنت خودش را بر بازار پردازنده ها اعلام کرده

ادامه مطلب را با ما همراه شوید

افزایش هسته ها : اینتل بار ها در کنفرانس ها و سمینار ها که بزرگ ترین این سمینار ها هم تالار توسعه دهندگان این شرکت یعنی IDF به سراحت اعلام کرد که معماری پردازشی در CPU ها به بن بست رسیده و امکان افزایش فرکانس ها در ساختار فعلی پردازنده ها وجود ندارد و فعلا فقط یک راه برای افزایش قدرت پردازش وجود دارد که در حال حاضر هر دو شرکت اینتل و AMD از این روش استفاده میکنند و ان هم اینه که به جای افزایش فرکانس در یک پردازنده تعداد هسته های پردازشی افزایش پیدا کند که با استفاده از چند هسته پردازشی توان پردازشی CPU از مجموع توان پردازشی هر یک از این هسته ها تشکیل می شود و این راه فعلا تنها راه موجود برای افزایش توان پردازش CPU ها است و اینتل هم به تازگی اعلام کرد که از سال اواخر 2008 تا 2010 بر روی افزایش تعداد هسته ها تمرکز میکنه و فعلا قصد افزایش فرکانس ها را نداره !!
این راه هم به دو نکته و توانمندی نیاز داره :
1-ساختاری که بشه تعداد هسته های بالا را بر روی CPU ایجاد کنه
2-مسیری که پهنای باند کافی را برای انتقال اطلاعات بین هسته های پردازشی را فراهم کنه.
که اینتل این دو نکته را در ساختار CORE i7 به خوبی استفاده کرده که جای تحسین داره.
مهم ترین تغیر در ساختار این پردازنده ها ساختار ماژولار است به این معنی که در اینده می تواند به راحتی تعداد پردازشی را افزایش دهد به صورت یک چند هسته ای واقعی نه جعلی !!
و تمامی اعضای گروه bloom field که همگی با استفاده از ساختار nehalem تولید می شوند در اینده اینتل می تواند با افزایش هسته ها قدرت پردازش این گروه را بالا ببره
در ضمن در اواخر سال 2009 گروه sandy bridge روانه بازار میشن که با استفاده از تکنولوژی 32 نانومتری ساخته میشوند و دارای 8 هسته پردازشی است و اینتل در انها کارت گرافیک هم تعبیه میکند!!!!! یعنی در یک پردازنده از این سری هم cpu وجود داره و هم gpu ! فکر کنم اینتل را جو گرفته و احتمالا با رقابت با amd راضی نمیشه و می خواهد سر به سر nvidia و ati بذاره که اصلا شوخی خوبی برای این 2 شرکت نیست! طی گفته های اینتل این gpu ها انقدر قوی هستند که دیگه نیازی به کارت گرافیک مجزا نیست !
می رسیم به ارتباط های پردازنده :
در این چند سال اخیر بر خلاف افزایش سرعت مسیر FSB بزرگترین مانع اینتل برای ارتقا توان پردازش پردازنده هاش پهنای باند نا کافی برای انتقال اطلاعات (دیتا) بوده ولی در معماری NEHALEM اینتل به شدت روی این مسئله پهنای باند پردازنده کار کرده و این مشکل را هم حل کرده به دلیل اینکه با فرکانس های مسیر فعلی ( FSB ) که محدودیت های بسیاری از لحاظ پهنای باند ایجاد میکنه به هیچ عنوان اجازه افزایش هسته های پردازشی پردازنده را به سازندگانش نمیده بنابراین اینتل به هیچ عنوان از مسیر FSB استفاده نخواهد کرد و به جای ان از رابط جدید QPI که دست پخت مهندسان طراح اینتل است استفاده میکند.
کلمه QPI مخفف عبارت Quick Path Interconnect است و در اینتل این مسیر را در گروه پردازنده های bloomfield استفاده میکند که تمامی پردازنده های این گروه جزو حرفه ای ها هستند و در اینده مدل های متوسط و ضعیف تر هم از این فناوری استفاده میکنند
QPI چیست؟
QPI برای اولین بار در پردازنده ای CORE i7 استفاده شده اند که نوعی رابط دو طرفه کامل بر مبنای انتقال اطلاعات در شکل های پاکت های اطلاعاتی است که برای هر لینک ارتباطی پهنای باند حدود 25/6 گیگابایت در ثانیه را فراهم میکنه که این پهنای باند 2 برابر سریع تر از بیشترین باس ( FSB ) در پردازنده های CORE 2 DUE است.ساختار کلی رابط QPI مانند هاپرترنسپورت در پردازنده های AMD است البته سرعت رابط اینتل از رابط هایپرترنسپورت بیشتر است .هایپرترنسپورت در بیشترین حد پهنای باند 14/4 گیگابایت در ثانیه را داره در حالی که در رابط جدید اینتل این سرعت به 25/6 میرسه.اینتل در پردازنده های دسکتاپ خود از این رابط با یک لینک ارتباطی استفاده میکنه که برای این پردازنده ها کافی است ولی در اینده اینتل میتواند در صورت لزوم از 3 لینک برای هر سوکت استفاده کند ( برای پردازنده های سرور و... که به پهنای باند فوق العاده بالا نیاز دارند).این پهنای باند فقط مختص پردازنده نیست و به گفته اینتل این پهنای باند بالا هم میتواند در اختیار پل شمالی مادربرد قرار بگیره ( چیپست X58 از این فناوری استفاده میکنه) که توسط این کار میتوان از 4 کارت گرافیک با پهنای باند کامل X16 استفاده کرد ( همان طور که میدونید در چیپست های قبلی مثل 790X میتوانستیم از 3 کارت گرافیک استفاده کنیم اما به دلیل پهنای باند پایین 1 کارت پهنای باند X16 داشت و 2 کارت دیگر با پهنای باند X8 کار میکردند که کارایی کارت ها کمی پایین میامد. سرعت رابط QPI با عبارت GT/S ( گیگا ترنسپرت بر ثانیه ) نشان داده میشه که این سرعت در پردازنده های قدرتمند این گروه به 6/4 GT/S میرسه.
در کل برنامه کاری اینتل برای سال 2009 به این صورت بوده است :
اوین گروه BLOOM FIELD ها هستند که حرفه ای ترین پردازنده های CORE i7 گروه دوم پردازنده های رده متوسط هستند که با نام رمز Lynnfield مشخص و معرفی شده اند و گروه اخر پردازنده های فوق استثنایی sandy bridge هستند که کارت گرافیک با پردازنده در انها ادغام شده ( چه شود!!)

ساختار خانواده nehalem :
وقتی بازار ارام است و اینتل به راحتی فروش بالا دارد دیگه دست به خلاقیت نمیزنه و فقط محصولات قدیمی را با اسم های جدید به فروش میرسونه اما وقتی تحت فشار قرار میگیره شاهکار میکنه!! نمونه اش وقتی AMD پردازنده های فنوم را با قیمت مناسب و پایین تر از سری CORE 2 DUE معرفی کرد و اینکه سری فنوم 3 هسته ای و 4 هسته ای های واقعی بودند و مانند اینتل از چند 2 هسته ای روی یک ویفر ساخته نشده بودند.همین امر اوضاع اینتل را به هم ریخت تا اینکه اینتل سری رویایی CORE i7 را رو نمایی کرد.در سری CORE 2 DUE و پردازنده های 4 هسته ای قبلی این شرکت 2 پردازنده 2 هسته ای با پهنای باند حداکثر کمتر از 5 گیگابایت در ثانیه به هم متصل بودند ولی AMD این مشکل را خیلی قبل تر حل کرده بود این شرکت از سری اتلون باس داده ها ( HYPER TRANSPORT ) را به داخل پردازنده منتقل کرد که پهنای باند زیادی داشت و محدودیت های FSB را ایجاد نمیکرد اما اینتل هم بی کار ننشت و رابط QPI را در ساختار NEHALEM قرار داد.
یکی از ویژگی های nehalem ساختار ماژولار است که اجازه میده تا بخش های مختلف را درون خود پردازنده جاسازی کرد البته این بخش ها که شامل هسته پردازشی،حافظه های داخلی L2 , L3 ،کنترل کننده باس QPI ،کنترل کننده حافظه های سیستم،هسته گرافیکی ( GPU ) و... میتوانند جداگانه یا اشتراکی در پردازنده استفاده شوند.
به عنوان مثال و طبق گفته های اینتل یکی از ارزان ترین مدل های سری core i7 که در اواخر 2009 وارد بازار میشود دارای 2 هسته پردازشی + 1 gpu + کنترل کننده باس DMI است.اینتل از این پس به راحتی این اجزا را با استفاده از معماری جدید خود داخل پردازنده ها قرار میدهد

مزایای کلی ساختار nehalem :
پشتیبانی از 2 یا 4 یا 8 هسته پردازشی
افزایش و بهبود توان پردازشی نسبت به سری های قبلی
فناوری SMT : این تکنولوژی این امکان را به سیستم عامل میده که در سیستم عامل هر هسته پردازشی به صورت یک دو هسته ای منطقی ولی مجازی تشخیص داده بشوند که یعنی یک 4 هسته ای که دارای 4 هسته فیزیکی است در نرم افزار ها به عنوان یک پردازنده با 8 هسته منطقی شناخته میشوند و مهمترین مزیت این کار اینه که برنامه نویسان میتونند که کارایی برنامه های خودشون را بر اساس این هسته ها بهینه کنند . در تست هایی که توسط اینتل انجام شده با فعال کردن SMT کارایی پردازشی را بین 15% تا 60 % افزایش داده!!

سه سطح مختلف حافظه : 64 کیلوبایت L1 ، برای سطح L2 حافظه به 256 کیلوبایت و برای L3 این مقدار به 24 مگابایت میرسه

کنترل کننده حافظه که از حافظه های DDR3 با چندین کانال پشتیبانی میکنه

سطح مشترک برای تمامی هسته های پردازشی

استفاده از تکنولوژی 45 نانومتری در ساخت پردازنده

امکان اضافه شدن کارت گرافیک به CPU

ساختار ماژولار

باس QPI که ارتباط نقطه به نقطه برای ارتباط با هسته های دیگر و ارتباط مستقیم برای ارتباط با قسمت های دیگر را فراهم میکنه

فکر کنم حالا همه متوجه شده باشند که چرا این سری از پردازنده های اینتل به عنوان شاهکار اینتل نامگذاری شده!!

اگر به شکل زیر دقت کنید می بینید که اجزای مختلفی که در بالا ازش صحبت کردم چگونه همگی در خود پردازنده جاسازی شده اند.شاهکار اینتل !!!
در مورد حافظه های پردازنده ( کش ) چند مورد نسبت به سری های قبلی تغییر کرده . حافظه سطح 1 ( L1 ) مانند گذشته 64 کیلو بایت است و از این مقدار 32 کیلوبایت به دستورالعمل ها و 32 کیلوبایت به داده های پردازشی اختصاص دارد اما در مورد حافظه L2 تفاوت هایی با گذشته دارد.تقسیم این نوع از سطح حافظه میان هسته های پردازشی زمانی که تعداد هسته ها زیاد میشود دردسر ساز میشه برای همین اینتل برای هر یک از هسته های پردازنده 256 کیلوبایت با زمان تاخیر اندک استفاده کرده و در سری CORE i7 حافظه های L3 هم اضافه شده اند که حجم این حافظه در پردازنده های جدید اینتل بسیار زیاد است و این سطح از حافظه برای تمامی هسته های پردازشی به اشتراک گذاشته میشه این حجم در سری جدید 4 هسته ای های CORE I7 که به زودی روانه بازار میشن به 8 مگابایت میرسه.اطلاعات در L1,L2,L3 کپی میشن و در صورتیکه یکی از هسته ها بار پردازشی کمتری داشته باشه میتونه از اطلاعات روی L3 برای سرعت بخشیدن به پردازش استفاده کنه.

CPU های چند هسته ای همواره انرژی بسیار بالایی مصرف میکنند و این هم به این دلیل است که تمامی هسته ها از الگوریتم یکسانی برای استفاده از انرژی استفاده میکنند که این باعث میشه که یک هسته که بار پردازشی بالایی داره و در حداکثر توان پردازشی خودشه با یک هسته که بار پردازشی اش خیلی کمتر است مصرف انرژی یکسانی داشته باشد ولی اینتل در معماری NEHALEM این مشکل را هم حل کرده .در ساختار جدید واحدی به اسم PCU برای پردازنده طراحی شده که واحد کنترل توان است که این واحد یک میکرو کنترلر است که داخل پردازنده قرار می گیره و قابل برنامه ریزیه.این کنترلر ولتاژ و فرکانس هر هسته را اندازه گیری می کنه و توان مورد نیاز هر هسته را تنظیم می کنه این کنترلر بسیار دقیق عمل می کنه و حتی قابلیت اندازه گیری دمای هر هسته را هم داره و با اندازه گیری های دقیق می تونه هسته های غیر فعال ( Idle ) را کامل از کار انداخته و انرژی مصرفی آن ها را به صفر برسونه که در مصرف انرژی صرفه جویی بسیاری می شه.البته این ساختار در سری core 2 due نیز به شکل دیگری وجود داشت ولی این ساختار در این سری به اوج کارایی خودش می رسه.این تکنولوژی به همین جا ختم نمیشه! وقتی هسته های اضافی خاموش بشن،تکنولوژی turbo boost که اینتل در واحد کنترلر PCU قرار داده به کمک بقیه هسته ها که در حداکثر فشار کاری خودشون هستند، میاد به این شکل که کنترلر PCU با اندازه گیری عوامل مختلف ، فرکانس هسته های فعال را به بیش از مقدار نرمال افزایش می ده که به نوعی اورکلاک خودکار CPU حساب میشه و قدرت پردازشی پردازنده افزایش پیدا می کنه.البته اینتل اعلام کرده این تکنولوژی زمانی فعال میشه که پردازش موازی و فعالیت همزمان هسته ها در میان نباشه
این ساختار قبلا در معماری Penryn برای لپ تاپ ها استفاده شده بود ولی نمونه پیشرفته و کاملش در ساختار جدید سری core i7 استفاده شده.این طور که پیداست اینتل می خواد این بار کار AMD را یک سره کنه ولی زمزمه هایی از AMD به گوش می رسه که AMD هم در جواب این سری اینتل ، سری PHENOM 2 را در آینده ارائه می کنه که از قرار معلوم اون سری هم طوفان به پا می کنه ! اما نه به اندازه CORE I7 اینتل !!!!

خب می رسیم به بخش اخر ، پردازنده های bloom field ( پردازنده های فعلی core i7 ) بزرگ تر از سری های قبلی هستند و نسل آن ها به طور کامل عوض شده . قبل از ارائه این سری ، سری های قبلی اینتل مدت ها از سوکت LGA 775 استفاده می کردند که اینتل با ارائه این سری؛سوکت LGA 1366 را جایگزین سری قدیمی خود کرد این عدد نشان می ده که سری CORE I7 دارای 1366 پایه هستند که این شاید به دلیل نیاز به اتصال گرهای بیشتر بوده و این به این معنا است که این سری روی هیچ کدام از مادربرد های فعلی که از سوکت LGA 775 استفاده می کنند، قرار نمی گیرند و فعلا تنها چیپستی که از این پردازنده ها پشتیبانی کنه ، چیپست حرفه ای X58 است.البته شاید این سوکت هم مدت زیادی دوام نداشته باشه چون اینتل اعلام کرده در اواخر سال 2010 سوکت LGA 1016 را به بازار می فرسته و فعلا تکلیف سوکت ها معلوم نیست !!

4 هسته ای های فعلی core i7 با 731 میلیون ترانزیستور و 8 مگابایت حافظه L3 سطحی معادل 263 میلیمتر مربع دارند.

3 پردازنده ابتدایی ارائه شده شامل مدل های Core i7 965 Extreme , core i7 940 ,core i7 920 است که 965 Extreme با 3.2 گیگاهرتز و توان مصرفی 130 وات فعلا قدرتمندترین و حرفه ای ترین پردازنده این سری است قیمت این پردازنده 1 میلیون و 200 هزار تومان است
و مدل 920 با فرکانس 2.66 قیمتی حدود 400 هزار تومان داره و 940 با فرکانس 2.93 گیگاهرتز عرضه می شه.

منبع: وبلاگ cheats



برچسب ها : پردازنده , CPU , Core i7 ,

ادامه مطلب ... نظرات :


صفحات جانبی
ذکر ایام هفته
وضعیت آب و هوا

آمار بازدید

کل بازدید ها :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل مطالب :

    بروزرسانی :

درباره ما



تبلیغات
  • به روز رسانی قالب توسط
  • نوید عابدپور/09155214335
.CopyRight © 2009 - 2012EUCS.ir Group , All Rights Reserved ©
Online User